Epipactis helleborine (L.) CRANTZ – Kruszczyk
szerokolistny
Etymologia
nazwy.
nazwa
przeniesiona (występuje u Teofrasta, lecz co innego
oznacza), gr. epipaktoo = zamykam -
odniesienie do budowy kwiatu; epitet gatunkowy nawiązuje prawdopodobnie do Helleborus albus
uznawanej dawniej za synonim Veratrum lobelianum, rośliny o nieco podobnych do kruszczyka
liściach.
Synonimy
i nazwy regionalne
Epipactis latifolia (L.) All.
(jarzmianka), kruszcze
ziele, kruszczyk, kruszczyk zielonawy, turecka kawa, wstawacz.
Środkowa i
wschodnia Europa, z wyjątkiem dalekiej północy, umiarkowana strefa Azji, zawleczony jako
roślina synantropijna do Ameryki Północnej.
Rozmieszczenie
w Polsce
Występuje na
terenie całego kraju, rozproszony, zarówno na niżu jak i w górach po regiel
górny.
Gatunek występuje zarówno w lasach liściastych zaroślach,
rzadziej w borach, oraz na torfowiskach i łąkach, opanowuje siedliska
synantropijne. Na terenie badań dość często, prawie we wszystkich zbiorowiskach
leśnych.
Opis i biologia gatunku
Bylina
kłączowa, o pędach kwiatostanowych od 20-60 (100) cm, łodyga naga lub górą
delikatnie owłosiona. Liście jajowate do podługowatojajowatych
o stosunkowo zmiennych wymiarach. Międzywęźle podkwiatostanowe
tak długie jak pozostałe lub najwyżej 1.5 do 2 razy
dłuższe. Kwiatostan luźny lub gęstokwiatowy, złożony
z 5 do 50 kwiatów. Płatki okwiatu zielone, zwykle jednak przynajmniej częściowo
różowonabiegłe. Kwitnie od czerwca do sierpnia. W
Polsce pod ścisłą ochroną prawną.
Gdzie szukać:
Kruszczyki
odnajdziemy najczęściej w lasach, znaczne ilości rosną w lesie żurawinieckim, oraz lesie grodkowskim, często też na łąkach
Nie
niszczmy tych roślin, nie tylko ze względu na ochroną prawną – pamiętajmy, że
aby podziwiać kwiat dorosłego storczyka musi upłynąć wieeeeeeele
lat zanim począwszy od małej siewki, rozwijającej się przez kilka lat w
symbiozie z grzybem wyrósł dorosły zdolny do wytworzenia pędów generatywnych
(kwiatostanów) osobnik.
Opracowanie i foto (06
lipca 2001)
Przemek S.